Zasady stosowania, rozm. i obsługi podręcznego sprzętu gaśn. w bud. przeznaczonych do użytku publicznego

  • czwartek, 28 styczeń 2016
  • 739 razy

Do prowadzenia skutecznej działalności w zapobieganiu pożarom i ich zwalczaniu niezbędne jest posiadanie wiedzy o procesie spalania, gdyż tylko ona pozwała na wszechstronną ocenę elementów, jakie składają się na szeroko rozumiane zjawisko pożaru. Spalanie jest procesem chemicznym, w czasie którego występuje łączenie się materiału palnego z utleniaczem (najczęściej tlenem), podczas którego wydziela się światło, ciepło i inne produkty spalania. Aby powstał, a następnie rozwijał się proces spalania konieczne jest istnienie w odpowiedniej proporcji substancji palnej, utleniacza oraz energii cieplnej niezbędnej do zainicjowania procesu.

Proces spalania można przerwać przez:

  • wprowadzenie do strefy spalania środka oddziałującego antykatalitycznie na reakcje chemiczne towarzyszące procesowi spalania,
  • usunięcie lub odizolowanie materiału palnego,
  • wyeliminowanie bodźca termicznego podtrzymującego proces spalania (np. chłodzenie układu palnego),
  • odcięcie dostępu utleniacza do miejsca pożaru.
Mechanizm działania nowoczesnych środków gaśniczych, stosowanych w sprzęcie gaśniczym, łączy ze sobą co najmniej kilka z ww. cech.
Dobór i rozmieszczenie podręcznego sprzętu gaśniczego
Podręczny sprzęt gaśniczy to przenośny sprzęt uruchamiany ręcznie, służący do gaszenia pożarów w zarodku. Przy doborze i rozmieszczeniu podręcznego sprzętu gaśniczego w obiektach należy uwzględnić przepisy Rozporządzenia MSWiA z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2006 r. Nr 80, poz. 563). § 28 ust. 1 rozporządzenia wprowadził obowiązek wyposażenia obiektów wyłącznie w takie gaśnice, które spełniają wymagania Polskich Norm wydawanych od 1992 r. będących odpowiednikiem norm europejskich EN (PN - BN). Dotyczy to nie tylko obiektów nowych, ale także istniejących. O spełnieniu tych wymagań świadczy oznaczenie normy na etykiecie wraz z trwałym oznakowaniem daty produkcji zbiornika - od 1992 r. Inne gaśnice należy wycofać z eksploatacji.

Przy rozmieszcząniu gaśnic należy przestrzegać następujących zasad:

  • co najmniej jedna jednostka sprzętu o masie środka gaśniczego 2 kg (lub 3 dm3) powinna przypadać (z wyjątkiem oddzielnie wskazanych przypadków szczególnych):

a) na każde 100 m2 powierzchni strefy pożarowej budynku niechronionej stałym urządzeniem gaśniczym, w strefach produkcyjnych i magazynowych, 
b) na każde 300 m2 powierzchni w pozostałych strefach pożarowych me wymienionych powyżej,

  • do gaszenia pożarów grupy A (w których występuje zjawisko spalania żarowego np. drewna, papieru, tkanin) stosuje się gaśnice pianowe lub proszkowe (wypełnione proszkiem fosforanowym) oraz w ograniczonym zakresie gaśnice śniegowe,
  • do gaszenia pożarów grupy B (cieczy palnych i substancji stałych, topiących się) stosuje się zamiennie gaśnice pianowe, śniegowe lub proszkowe,
  • do gaszenia pożarów grupy C (gazów palnych) stosuje się zamiennie gaśnice proszkowe lub śniegowe,
  • do gaszenia pożarów poszczególnych grup z indeksem E (urządzeń elektrycznych pod napięciem lub znajdujących się w pobliżu tych urządzeń) zamiennie gaśnice proszkowe lub śniegowe,
  • sprzęt powinien być umieszczony w miejscach łatwo dostępnych i widocznych, przy wejściach i klatkach schodowych, w przejściach i korytarzach, przy wyjściach na zewnątrz pomieszczeń,
  • w obiektach wielokondygnacyjnych sprzęt należy umieszczać w tych samych miejscach na każdej kondygnacji, jeżeli warunki techniczne na to pozwalają,
  • oznakowanie miejsc usytuowania sprzętu powinno być zgodne z Polskimi Normami,
  • do sprzętu powinien być zapewniony dostęp o szerokości co najmniej 1 m,
  • sprzęt należy umieszczać w miejscach nie narażonych na uszkodzenie mechaniczne oraz działanie źródeł ciepła,
  • odległość dojścia do sprzętu z najdalej położonego pomieszczenia nie powinna być większa niż 30 m,
  • gaśnice powinny być poddawane okresowym (zgodnie z instrukcją producenta lecz nie rzadziej niż raz w roku) czynnościom konserwacyjnym; przeglądy lub ewentualne remonty i naprawy gaśnic należy zlecać wykwalifikowanym pracownikom (konserwatorom sprzętu ppoż.) lub specjalistycznym firmom,
  • za spełnienie powyższych wymagań odpowiadają właściciele, zarządcy lub użytkownicy obiektu art. 3 i 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229).

Zasady obsługi gaśnic i hydrantów


Gaśnica proszkowa jest to cylindryczny zbiornik zaopatrzony w dźwignię uruchamiającą zawór lub zbijak. Środek gaśniczy (proszek) wyrzucany jest przez dyszę lub wężyk zakończony prądowniczką, przy pomocy gazu obojętnego (azot lub dwutlenek węgla). Po dostarczeniu gaśnicy w miejsce pożaru zrywamy plombę i wyciągamy zawleczkę blokującą, uruchamiamy dźwignię lub wciskamy zbijak i kierujemy strumień środka gaśniczego na ognisko pożaru. Działanie gaśnicy proszkowej można w każdej chwili przerwać przez zwolnienie dźwigni uruchamiającej lub dźwigni prądowniczki. Ze względu na swoją budowę syfonową gaśnica prawidłowo pracuje w pozycji pionowej.

Gaśnica pianowa - zasady obsługi gaśnicy pianowej są podobne do zasad  obsługi gaśnicy proszkowej.

Gaśnica śniegowa jest to cylindryczny zbiornik zaopatrzony w zawór (szybko otwieramy) i wężyk zakończony dyszą wylotową. Wewnątrz gaśnicy znajduje się skroplony dwutlenek węgla, który po uruchomieniu gaśnicy pod własnym ciśnieniem wydostaje się na zewnątrz oziębiając się do temperatury ok. - 80 °C. Po dostarczeniu gaśnicy w miejsce pożaru zrywamy plombę zabezpieczającą (ewentualnie wyciągamy zawleczkę uruchamiamy zawór i kierujemy strumień środka gaśniczego na ognisko pożaru. Działanie gaśnicy śniegowej można w każdej chwili przerwać zamykając zawór.


Należy pamiętać, że:

  • w czasie działania gaśnicy należy ją trzymać tylko za uchwyty,
  • nie wolno używać tych gaśnic do gaszenia palącej się odzieży,
  • ze względu na swoją budowę syfonową gaśnica prawidłowo pracuje tylko w pozycji pionowej

Podstawowy sposób użycia poszczególnych gaśnic przedstawiany jest w sposób graficzny na etykietach naklejonych na gaśnicach.

Hydrant wewnętrzny jest urządzeniem przeciwpożarowym umieszczonym na sieci wodociągowej wewnętrznej, służącym do gaszenia pożarów grupy A.

W celu uruchomienia hydrantu wewnętrznego należy:

  • otworzyć szafkę,
  • rozwinąć wąż tłoczny zakończony prądownicą
  • otworzyć (odkręcić) zawór hydrantowy,
  • skierować strumień wody na źródło ognia.
Nie wskazane jest używanie hydrantów wewnętrznych (wody) do gaszenia pożarów w obrębie elektroniki użytkowej oraz instalacji i urządzeń elektrycznych pod napięciem (niszczące działanie wody oraz możliwość porażenia prądem). W związku z powyższym pełne wykorzystanie hydrantu wewnętrznego do gaszenia ewentualnego pożaru może nastąpić tylko w ostateczności (np. po wykorzystaniu najbliższych gaśnic).
źródło:"Jak postępować w razie pożaru? Jak zapobiegać pożarom?Poradnik"-Rządowy Program Ograniczania Przestępczości i Aspołecznych Zachowań"Razem Bezpieczniej", KM PSP w Płocku, Warszawa 2007

O nas

  • Teren działania Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Olsztynie obejmuje obszar dwóch powiatów tj.: powiatu grodzkiego (miasto Olsztyn) i ziemskiego, w skład którego wchodzi 12 gmin.

    Czytaj dalej...

Biuletyn

Zapisz się aby być na bieżąco